Het is heerlijk en kost bijna niets.

Image

Al  jong werd ik door mijn vader op de fiets gezet. Niet op een nieuwe fiets maar op de fiets van mijn oudere broer. Op de pedalen waren houten blokken gezet zodat ik er nèt bij kon.  Het ging met vallen en opstaan. In die tijd werd je al snel losgelaten. Er was geen tijd voor een degelijke fietstraining.

Ik herinner me nog een pijnlijke tocht naar het Retraîtehuis, waar ik misdienaar was.  Op de Loudelsweg raakte ik de macht over het stuur kwijt zodat ik met mijn nog niet volgroeide zaakje hard met de stang in aanraking kwam. Zo jong als ik toen was deed het al  veel pijn.

De fiets werd gebruikt om allerlei boodschappen naar de klanten te brengen. Mijn ouders dreven in de heerlijkheid Bergen  een kruidenierswinkel. De boodschappen werden gebracht naar de hotels en pensions en naar de particuliere klanten.  Het was lastig balanceren met een rek eieren in je ene hand en de andere hand aan het stuur. Het is dan ook wel  eens misgegaan.

Maar ik herinner me ook fietsracewedstrijden met vriendjes van de lagere school in het bos. Daar was een ronde kom waar je schuin in kon rijden. Ik kon aardig meekomen,  maar was geen winnaar.

Later reed ik naar de middelbare school in Alkmaar. Heen en terug 10 kilometer in weer en wind.  Als je helemaal nat geregend was, stonk het vreselijk in de klas.

Zes dagen in de week, we hadden toen  nog school  op zaterdag.   Na de middelbare school fietste ik naar mijn werk bij V&D in Alkmaar. Drie maal in de week naar de handelsavondschool  en natuurlijk naar afspraakjes en dansles .

Daarna is de fiets tientallen jaren uit beeld geweest. Druk, druk,  met het opbouwen en onderhouden van een gezin. De auto werd mijn vervoermiddel. Dat kon ook niet anders, alhoewel ik in de vrije weekenden,  ja toen wel,  voor de gezondheid best de fiets had kunnen pakken.

Nu fiets ik wèl  voor het onderhouden van mijn conditie. Ik heb een binnenfiets en een buitenfiets. De laatste met elektrische trapondersteuning. Geen last meer van weer of wind.  Ik hou van mijn fietsen.

Image

‘De fiets is heerlijk en het kost bijna niets’. Tenslotte ben ik een zoon van een kruidenier.

 

Gepubliceerd door

Frans

Ik vind het leuk om te schrijven. Ik schrijf het liefst verhalen. Verhalen over hetgeen ik zelf beleefd heb. Maar ook verhalen die geïnspireerd zijn op bijvoorbeeld foto's of andere observaties.

Een reactie stel ik zeer op prijs

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s