Ome Koos, Feijenoord en gepolitoerd hout

Afbeelding

De buurman uit mijn jeugd noemden wij ome Koos. Hij heeft, zonder dit zelf te weten, een grote invloed op mij gehad.

Ome Koos was getrouwd met tante Nel. Voor hen beiden was het niet hun eerste huwelijk. Qua sociale achtergrond pasten zij niet bij elkaar. Hij was een rondborstige ambachtsman uit Rotterdam. Zij had, volgens mij, een voornamere achtergrond. Zij was absoluut niet onaardig maar wel afstandelijker dan haar wederhelft.

Maar terug naar Ome Koos. Hij werkte bij Vermeulen Orgelbouwers in Alkmaar. Dit bedrijf is begin van deze eeuw definitief overgegaan in Flentrop Orgelbouw.
Ome Koos was houtbewerker. 
Hij was een vakman. Ik kon dit als kind beoordelen omdat de huiskamer van onze buren een pronkkamer was van bewijsstukken van zijn vakmanschap. Het waren donkere, zware, gepolitoerde (diepglanzende) meubelstukken.

Eén van deze meubelstukken was een televisiemeubel. Een bezienswaardigheid op zichzelf. Ik spreek over eind jaren vijftig, begin jaren zestig van de vorige eeuw. De televisie stond nog in de kinderschoenen. In ons mooie dorp waren er nog maar een paar huishoudens met een toestel.
Bij ome Koos en tante Nel keken wij naar dappere Dodo, de verrekijker en naar tante Hannie, die altijd met een kushandje afscheid nam van ons kleine kijkertjes.
Altijd schoenen uit en soms de pyjamaatjes al aan. 

Later keken wij bij ome Koos naar voetbal. En daar komt zijn invloed op mij om de hoek kijken. 
De eerste Nederlandse successen op Europees voetbalniveau werden door Feyenoord geboekt. “Faajenoord” voor ome Koos als rasechte Rotterdammer. 
Met ome Koos samen heb ik één van de meest spraakmakende televisiebeelden met de voetballegende Coen Moulijn in een hoofdrol gezien.
De wedstrijd werd in september 1965 uitgezonden. In dit Europese duel met Real Madrid, dat door de Feyenoorders verrassend met 2-1 werd gewonnen, kreeg Moulijn een flinke schop.

Afbeelding
Het fanatisme van ome Koos, heel ongebruikelijk bij deze rustige man, heeft de liefde voor deze club mij bijgebracht.
Ik ben hem daar achteraf dankbaar voor. Ik hou wel van het adagium “geen woorden maar daden”. Ome Koos, mijn held van de eenvoud en het fanatisme tegelijk.

Gepubliceerd door

Frans

Ik vind het leuk om te schrijven. Ik schrijf het liefst verhalen. Verhalen over hetgeen ik zelf beleefd heb. Maar ook verhalen die geïnspireerd zijn op bijvoorbeeld foto's of andere observaties.

Een reactie stel ik zeer op prijs

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s