De chaperonne

chaperonne

Daar zat ik in de zomer van 1969 met haar op het strand. Nee, ze was geen Sophia Loren want die heeft geen snor. En deze chaperonne wel. Ook uit haar oren groeide haar en ze had een kleine donkere moedervlek naast haar linkeroog. Ze was ook een tikkeltje, nou zeg maar 2 tikkeltjes te zwaar.

Deze Pasqualina was de tante van Cipriana waarmee mijn vriend uitbundig in zee lag te spartelen. Ik heb deze namen onthouden omdat Pasqualina de namen met een breinaald in het zand had geschreven. Ja, ze had haar breiwerkje meegenomen naar het strand.

Het strand was het strand van San Remo. Een prachtige kustplaats aan de Middellandse Zee en bekend van de wielerklassieker Milaan—San Remo.

Mijn vriend en Cipriana gingen ook wandelen en daar slofte ik met Pasqualina achteraan. Vooral de pantoffelparade was populair bij Cipriana en mijn vriend.

Tijdens de pantoffelparade wordt er vooral door jonge mensen geflaneerd. Zien en gezien worden was toen ook al belangrijk. En ik maar meelopen achter het verliefde stelletje aan. Ik voelde me steeds ongemakkelijker met Pasqualina aan mijn zijde tussen al die mooie jonge mensen.

Bovendien was het fnuikend voor mijn ego. Ik had mijn kansen op de meisjesmarkt hoger ingeschat. Bij de vakantievoorpret had ik gedroomd van stranden vol bella ragazze. Ik had me de eerste dagen van onze vakantie heel anders voorgesteld.

Tijdens onze ongemakkelijke ‘oppasmiddagen’ op het strand wilde ik de sleur wel eens doorbreken door een flesje campari soda aan de strandkiosk te kopen voor tante Pasqualina  en mijzelf. Ze glimlachte me dan toe op een wat flirterige manier waardoor ik mij nog ongemakkelijker voelde.

Ik stelde me voor dat ze voor het krieken van de dag op de visfabriek werkte om de vers gevangen vis schoon te maken, tussen de ruwe en arrogante Italiaanse mannen die haar geen blik waardig gunden. En dan ook nog chaperonneren voor een jonger nichtje die veel meer kans maakte op de huwelijksmarkt dan zij. Ik had  daarom wel een beetje met haar te doen.

Maar misschien was het voor haar wel leuk om een paar middagen en avonden door te brengen met een frisse, blauwogige jongeman.

Gepubliceerd door

Frans

Ik vind het leuk om te schrijven. Ik schrijf het liefst verhalen. Verhalen over hetgeen ik zelf beleefd heb. Maar ook verhalen die geïnspireerd zijn op bijvoorbeeld foto's of andere observaties.

5 gedachten over “De chaperonne”

  1. Mijn vriend stuurde mij zijn volgende reactie;

    Oh, onbetrouwbaar geheugen.
    Ik gloei van trots over mijn rol in dit stukje. Balsem op mijn ziel.
    Want veel van mijn herinneringen aan deze vakantie hebben zo’n andere kleur als in dit verhaal van mijn vriend.

    Anders dan in het stukje heette ze in mijn herinnering Anna Lore of Annelore. Het nichtje waarover tante Pasqualina WAAKTE.

    Ik roeide inderdaad met Annelore op de zo mooie, blauwe Méditerranée.
    Mooie Italiaanse schonen waren er inderdaad ook in die vakantie in 1969.

    Maar die zagen telkens weer als eerste mijn vriend.
    Die knappe jongen met donkere, woeste 60-er jaren-manen.
    “Il conte di Montecristo” noemden zij hem vol bewondering (en verlangen?)

    Zij troonden hem mee naar een strandfeest bij nacht op ‘Capo Nero”.
    Strand, bar, maanlicht, mooie vrouwen.
    Ik herinner me niet dat ik mijn vriend veel zag die avond.
    Ik bungelde er in mijn beleving maar een beetje bij.

    Annelore en ik roeiden wat op zee.
    In de verte zag ik mijn vriend zitten op het strand.
    Zedig naast een donkere Italiaanse ‘Mama’.
    Behalve de roeispanen heb ik niets aangeraakt tijdens deze tocht.

    Tot mijn spijt, zoals vaker, in deze vaak ongelukkige jaren.
    Maar misschien ook wel niet zo ongelukkig.

    Misschien ziet Annelore er nu wel uit als haar tante Pasqualina.

    Like

  2. Het lijkt er op dat je ons maar de helft hebt verteld, Frans. We hebben recht op de andere helft van het verhaal. Psychologisch verberg je de winst en etaleer je je verlies. Als ik het goed begrijp was die chaperone hard nodig

    Like

  3. Peter, mijn verhaal heeft een paar dagen geduurd . En het is echt gebeurd met hier en daar een lichte overdrijving. Ook heb ik andere namen gebruikt om de privacy van de dames te beschermen. Het verhaal van mijn vriend is ook waar en beslaat de tweede helft van deze vakantie. Zijn overdrijving lijkt mij wel wat groter dan de mijne.

    Like

Een reactie stel ik zeer op prijs

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s