Wie schrijft die blijft.

NoahZowel in mijn professionele als ook in mijn vrijwilligersleven nam ik graag de functie van notulist op mij. Nou ja, graag? Het was natuurlijk veel werk. Meestal in mijn vrije tijd of in de onbetaalde overuren zat ik te zwoegen om alle gemaakte afspraken netjes op papier te zetten.

Het zal wel voortgekomen zijn uit een controlebehoefte, hoor ik de pseudo-pschygologen onder u zeggen. En wellicht hebben zij gelijk.

Toen ik onlangs jarig was, kreeg ik de eerste geschreven verjaardagswens van mijn kleinzoon. Het is een aandoenlijk werkje geworden wat ik zal koesteren.

Ik realiseerde me dat mijn kleinzoon nu ook schrijver is geworden. Naast spreken, huilen, lachen, lief en boos kijken kan hij zichzelf nu ook op papier uiten.

Eerst min of meer verplicht om het schrijven onder de knie te krijgen. Daarna, hoop ik, dat hij zich in het schrijven zal ontwikkelen. Een liefdesbriefje, een verlanglijstje, een Sinterklaas gedichtje of een paar regeltjes in het vriendenboekje van zijn klasgenootjes.

Zo zijn wij allemaal begonnen. Pas veel later besefte ik wat voor wapen het geschreven woord ook kan zijn. In de vorm van een ingezonden brief of een klacht over een slechte levering. Maar ook een goede sollicitatiebrief.

Er is ook een schaduwkant. Bijvoorbeeld een goed bedoelde brief die verkeerd begrepen wordt door de ontvanger. Of een afwijzingsbrief. En de jaarlijks gevreesde belastingaanslag is natuurlijk ook niet leuk.

Nu ik al een tijdje een ander leven leid, heb ik het schrijven opnieuw ontdekt. Sinds enige tijd heb ik weer de behoefte om meer zichtbaar te zijn. Uiteraard voor mijzelf want u, die dit leest, heeft hier niet op zitten te wachten.

Ik heb overwogen om de blogs alleen voor mijzelf te schrijven. Maar dan blijven het dode letters naar mijn gevoel. Taal is nu eenmaal een middel om te communiceren. En daar zijn meerdere mensen voor nodig. Schrijvers en lezers. Ik schrijf mijn eigen stukjes en ik lees stukjes en boeken van anderen. En daarin ondervind ik een dubbel voordeel.

Ik voed me door anderen en ik maak mij zichtbaar voor anderen.

En ik blijf zolang ik schrijf.



  

Gepubliceerd door

Frans

Ik vind het leuk om te schrijven. Ik schrijf het liefst verhalen. Verhalen over hetgeen ik zelf beleefd heb. Maar ook verhalen die geïnspireerd zijn op bijvoorbeeld foto's of andere observaties.

5 gedachten over “Wie schrijft die blijft.”

  1. Tjonge Frans, wat leuk om iemand tegen te komen die zo van schrijven houdt. Nou ken ik je langer dan vandaag, maar dit is nieuw voor me.
    Ga zo door. Ik ben je lezer.

    Like

Een reactie stel ik zeer op prijs

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s