Katootje

"kas moet kloppen, kas moet kloppen"
“kas moet kloppen, kas moet kloppen”

Dit verhaal speelt zich af op 1 december 1977.

Deze koude en geheel bewolkte dag zou een gedenkwaardige donderdag worden. Het eerste kabinet van Agt was in de maak. Vader Abraham stond nummer 1 in de top 40 met het Smurfenlied. Maar niet dit lied had deze dag mijn belangstelling.

Mijn lied ging die dag over Katootje. “Katootje, zij kon alles maken wat zij wou”.

Op deze tekst hadden de leden van de personeelsvereniging van de NMB denkt met u mee, waaronder ik, zei de gek, een eigen versie gemaakt. Deze versie maakten wij om de viering van het 50 jarig bestaan van de NMB op te luisteren.

Maandenlange voorbereiding. Al zwoegend schreven wij de tekst. De rollen werden verdeeld. Daarna konden wij de uitvoering oefenen in de personeelskantine, met veel te veel slechte koffie.

Bram van de postkamer, amateur toneelregisseur in zijn vrij tijd, had uiteraard de regie. Ruud, voormalig gitarist, zorgde voor de muziekband bij een bevriende soundstudio. Harry,de voorzitter van de personeelsvereniging keek of alles goed ging. Hij stuurde bij daar waar hij dat nodig vond. En dat was veel. Zowel voor hem als ook voor ons was dit erg vermoeiend. Dertig jaar later zou er beslist een diagnose ADHD bij hem gesteld zijn.

Een meer dan geslaagde uitvoering was het resultaat van onze inspanningen. Ik had de rol van hoofdkassier en had “kas moet kloppen, kas moet kloppen” als uitdagende tekst. Alle medewerkers en hun partners waren enthousiast en ook onze directeur. De man wilde daarom dat wij de landelijke directeurenbijeenkomst met een optreden zouden verrassen. Tussen de soep en het pasteitje door zouden wij ons Katootje opvoeren. De directeur was een ouderwetse en autoritaire man waar het moeilijk nee tegen zeggen was.

Eerlijk gezegd was ik niet zo blij met zijn idee. Ik schaamde me een beetje voor mijn rol in dit gezelschap. Ik vond het een beetje kinderachtig gedoe. Ik deed mee omdat het me een goede manier leek om mij, als betrekkelijke nieuwkomer, van mijn collegiale kant te laten zien.

Op de ochtend van 1 december 1977 stapte ik mijn splinternieuwe leaseauto in met de veronderstelling dat ik na de sluiting van de kluizen en de deuren van de bank meteen zou doorrijden naar Amsterdam. Op weg naar ons “optreden” voor alle NMB directeuren van Nederland. Ik zag er als een berg tegenop.

Gelukkig zou ik die dag Amsterdam niet bereiken. De natuur greep in. Nou ja, Ineke en ik hebben wel enige invloed gehad op deze wending van de natuur.

Volgende week deel 2 van dit verhaal. Kijk dan op mijn site franslouter.com of nog beter, meld je aan met je mailadres op de site zodat je geen enkel nieuw verhaal meer hoeft te missen. Klik hiervoor de “Volg button” aan rechtsonder aan de site.

Tot volgende week.

Gepubliceerd door

Frans

Ik vind het leuk om te schrijven. Ik schrijf het liefst verhalen. Verhalen over hetgeen ik zelf beleefd heb. Maar ook verhalen die geïnspireerd zijn op bijvoorbeeld foto's of andere observaties.

2 gedachten over “Katootje”

Een reactie stel ik zeer op prijs

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s