Gerard

Checkmate

“Ik heb het gevoelen, om in schaaktermen te spreken, dat ik in het eindspel van mijn leven ben aangeland. Een onwerkelijke en nog niet te bevatten gedachte.”

Deze plechtstatige tekst ontving ik enige tijd terug van Gerard per mail. Drie maanden later was het zover.

Ik leerde Gerard zo’n vier jaar eerder kennen. Wij zaten als enige mannen in een revalidatiegroepje met 8 vrouwen. Heel gezellig. Jaarlijks kwam de groep bij elkaar  om samen wat te eten en bij te praten. Met Gerard had ik ook een één op één contact.

Wij mailden elkaar over onze medische ontwikkelingen en we wisselden foto’s en muziek uit. Tot na die laatste mail waar ik dit verhaal mee begon.

Kort daarvoor had ik een lunchafspraak met Gerard. Wij hadden afgesproken in Dreefzicht  een stadsvilla in de Haarlemmer Hout waar “La Place” nu in gevestigd is. Wij waren  beiden op de fiets gekomen. Nadat wij onze keus hadden gemaakt bij het buffet zochten we een plekje buiten in de zon. Het was een mooie dag.

Gerard had wijn genomen bij het eten en we praten over ons herstel en de behandelplannen van Gerard. Het gesprek werd  steeds persoonlijker en het ging uiteindelijk over de zin van het leven.

“Het leven heeft geen zin” zei Gerard. “Ook niet om het leven door te geven?” bracht ik hiertegen in. Ook dat weerlegde Gerard met zijn stelling dat de aarde vroeg of laat vernietigd zou worden door een ander hemellichaam. Nadat Gerard een tweede glas wijn had gehaald, viel het gesprek een beetje stil. Toen hij later wegfietste zag ik zijn gebogen rug en voelde ik zijn eenzaamheid in alle vezels van mijn lichaam.

Daarna kreeg ik geen contact meer met hem en belde ik zijn broer. Die vertelde me dat Gerard in het ziekenhuis lag en niemand wilde zien.

Een paar weken later belde de broer mij met de mededeling dat Gerard was overleden. Uit het gesprek met hem begreep ik dat Gerard het al veel eerder had opgegeven. Veel eerder dan ik had waargenomen. Hij zocht vergetelheid in de drank wat zijn lijdensweg heeft verlicht en ook bekort. Zoals hij het wilde. Omdat hij het eindspel begreep en accepteerde.

“Het leven heeft geen zin” die stellige overtuiging van Gerard vind ik een onwerkelijke en niet te bevatten gedachte. En toch begrijp ik dat het voor Gerard wel werkelijkheid was.

Gepubliceerd door

Frans

Ik vind het leuk om te schrijven. Ik schrijf het liefst verhalen. Verhalen over hetgeen ik zelf beleefd heb. Maar ook verhalen die geïnspireerd zijn op bijvoorbeeld foto's of andere observaties.

11 gedachten over “Gerard”

  1. Hoi Frans, gecondoleerd met het verlies van je maatje.
    Erg triest zeker als je zo in het leven staat. Doe jij het een stuk beter.

    Like

  2. Hoi Frans die anonieme reactie is van mij hoor. Weet ik veel hoe zo iets Werkt.mopper mopper. Maar nu weet ik het wel kan ik heel vaak reageren. Maar toch triest. Dit verhaal.

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    Like

  3. Beklemmend beschreven laatste hoofdstuk uit het leven van een medemens, het blijft in mijn hoofd rondspoken.
    De kracht van het verhaal zit ‘m er ook in dat je niet (ver)oordeelt.

    Like

Een reactie stel ik zeer op prijs

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s