Gastschrijver Peter Louter

Mooi verhaal van mijn broer Peter die mij aangemoedigd heeft dit blog te beginnen. Veel leesplezier.

 

overtreding

 

WK-Voetbal kijken in Polen.

Aan mij is geen groot voetballer verloren gegaan. Ik heb het van huis uit niet meegekregen. Voetballen viel onder de categorie ijdel vermaak en ledigheid. Beide moesten tot het uiterste vermeden worden want er waren met een groot winkelbedrijf aan huis altijd wel nuttige dingen die gedaan moesten worden of konden worden gedaan.

Toch heb ik wel eens gevoetbald. Bij het kiezen van elftallen was ik meestal de negende of tiende die uitverkoren werd en de vernedering van de reservebank bespaard werd. Leuk vond ik dat voetballen nooit. Je deed het nooit goed en stond voortdurend bloot aan kritiek en gescheld van degenen die vonden dat ze goed konden voetballen. Zodra een bal mijn kant op kwam speelde ik hem zo snel mogelijk door naar een ander. Daarmee liep ik vooruit op het moderne voetbal, want op de televisie zie ik ze de laatste tijd nauwelijks iets anders doen. Het lukte me daarbij tot ontsteltenis van mijn medespelers lang niet altijd om iemand van het eigen elftal aan te spelen. In het moderne voetbal is dat ook al geen schande. Op televisie zie ik tegenwoordig dat het ook grote spelers lang niet altijd lukt. Zo slecht kon ik dus niet geweest zijn.

Hoewel ik deze keer alle wedstrijden in Brazilië gezien heb, kijk ik eigenlijk maar zelden naar voetbal op televisie. Van een wedstrijd van negentig minuten is meestal niet meer dan tien minuten leuk of interessant en de overige tachtig minuten zit je daar dus op te wachten. In die tijd kun je iets leukers doen en de leuke of interessante dingen zie je dan wel in de herhaling of lees je de volgende morgen in de krant.

Twee van mijn broers hebben wel het voetbalvirus opgelopen. Hoewel ik betwijfel of ze ooit hebben gevoetbald, presenteren ze zich als kenner en moet ik eigenlijk mijn mond houden als we samen kijken. De een is voor Ajax en de ander voor Feyenoord en hun verbale duels, waarin alle regels omtrent wellevendheid terzijde worden geschoven, zijn vermaard. Als ze net zo goed konden voetballen als elkaar verbaal onderuit halen, zouden ze het nog wel eens tot het eerste elftal kunnen hebben gebracht. Die van Feyenoord heeft een schoonzoon die van Ajax is. Soms zit het knap tegen in het leven, maar hij draagt het moedig.

In het echt is het al niet anders. Voetballen is niet leuk als je niet wint en om te winnen moet je gemeen kunnen zijn. Als meelevend kijker heb ik me bij de meeste wedstrijden kapot geërgerd aan de hardheid, vooral van de Zuid-Amerikaanse voetballers. Voetballen betekent bij hen niets meer of minder dan de bal veroveren om er nuttige dingen mee te doen. Ze hebben heel wat methoden om de bal te veroveren en ze komen er allemaal op neer dat je de man die de bal heeft moet uitschakelen. In een bescheiden inventarisatie noteerde ik vasthouden, uit balans brengen, onderuit schoffelen, blokkeren, sandwichen, wegduwen, bijten, op de voet van de tegenstander gaan staan, een vrije schop uitlokken of het springen beletten. Eigenlijk ongeveer hetzelfde als mijn twee broers doen als ze elkaar verbaal te lijf gaan.

Ik heb nu eindelijk ook begrepen waarom ze een scheidsrechter ‘scheidsrechter’ noemen. Het is zijn taak, zo is mij gebleken om te voorkomen dat voetballers elkaar te lijf gaan na onderlinge gemenigheden. Hij ‘scheidt’ de partijen als dat nodig is. Degene die gemeen blijft kijken geeft hij een vrije schop tegen en als ze heel erg gemeen blijven kijken een gele kaart. Het is zijn taak om te voorkomen dat de wedstrijd niet ontaard in rugby of een collectieve matpartij waarbij de bal niet in het spel is. In het post-Cruijffiaanse tijdperk hoor je beide armen te heffen na een gemenigheid om de scheidsrechter te laten weten dat je niets gemeens hebt gedaan.

jc

De ellende in het voetbal is wat mij, als niet-kenner, betreft, begonnen met Johan Cruijff. De Nederlandse elftallen waarin hij stond opgesteld behoorden tot de gemeenste in mijn geheugen. Michels praatte dat goed en noemde voetbal ‘oorlog’. Cruijff was als voetballer een ras-opportunist en zo egocentrisch als de pest. De voor mij beruchte ‘Hollandse methode’ betekende niets anders dat de andere spelers in dienst stonden van Cruijff en geen andere taak hadden dan van anderen ballen af te pakken, vast te houden en naar hem af te spelen zodat hij er mooie dingen mee kon doen. Daar liet hij zich bovendien geweldig voor betalen. Het was het begin van nog veel meer ellende want de aanpak van Cruijff werd een managementmethode en we weten allemaal hoe dat heeft uitgepakt. Sinds Cruijff zijn de inkomens van managers geëxplodeerd.

Ik heb alle wedstrijden van het wereldkampioenschap gezien. Ik moest wel. Iedere morgen als Nederland had gewonnen kwamen de buren langs om ons te feliciteren en verwachtten van mij als inwoner van het land van Cruijff haarscherpe analyses over de wijze waarop andere nationale elftallen armoedig afstaken tegen het Hollandse elftal. Dat ging me redelijk af, want ik heb natuurlijk zo een en ander van mijn broers opgestoken. Sinds zondag kijken ze me verwijtend aan. Dat uitgerekend de Duitsers kampioen zijn geworden leidde in Polen tot groot nationaal verdriet. Om de Polen gelukkig te maken hadden de Hollanders de Duitsers in de finale een pak op hun donder moeten geven. Dat het niet gebeurd is, is volgens mij te wijten aan het feit dat ze iets netter speelden dan Cruijff ooit bedoeld heeft. Ik mag dan geen voetbalkenner zijn, ik weet heus wel wat je moet doen om te winnen.

 

Gepubliceerd door

Frans

Ik vind het leuk om te schrijven. Ik schrijf het liefst verhalen. Verhalen over hetgeen ik zelf beleefd heb. Maar ook verhalen die geïnspireerd zijn op bijvoorbeeld foto's of andere observaties.

4 gedachten over “Gastschrijver Peter Louter”

  1. Met veel genoegen gelezen. Dat Peter een gaaf verhaal kan schrijven heeft wisten we al. Wat meer in het oog springt: voor iemand die zich meer als zender dan ontvanger presenteert heeft Peter toch aardig wat van de kenners opgestoken 😉
    Zelf werd ik bij het kiezen van elftallen als één van de eersten gekozen. Niet vanwege mijn fluwelen balbehandeling, integendeel….niemand wilde tegen mij spelen!

    Liked by 1 persoon

Een reactie stel ik zeer op prijs

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s